Er was eens een ondernemersduo. Samen bezaten zij een holding met daaronder een aantal bedrijven. De meeste van die ondernemingen bleken onvoldoende winstgevend. Echter, er was er één, Pareltje genaamd, die moest worden gekoesterd. Het ondernemersduo was bang dat Pareltje in de malaise van haar broertjes en zusjes zou worden meegetrokken en dus besloot het ondernemersduo Pareltje onder te brengen bij een nieuw gezin, dat door het ondernemersduo werd gesticht. Omdat Pareltje Pareltje was, moest er natuurlijk wel een vergoeding tegenover staan. Dus werd Pareltje gewaardeerd tegen circa 10x de winst. Aldus verkocht het ondernemersduo Pareltje tegen 10x de winst aan… het ondernemersduo!
Nu lag er een probleem op de loer, want het ondernemersduo kon de koopprijs niet betalen aan, eh… wie ook weer? Zichzelf! Dus trok het ondernemersduo erop uit om een financier te vinden. In het donkere bos van financiële constructies liep het ondernemersduo aan tegen Geldwolfje, een bankier. Het ondernemersduo en Geldwolfje besloten dat Geldwolfje 75% van de prijs die voor Pareltje moest worden betaald zou financieren en dat het ondernemersduo de resterende 25% aan zichzelf schuldig zou blijven in de vorm van een achtergestelde lening (?). Kortom, Geldwolfje had feitelijk 7,5 jaar toekomstige dividenden gefinancierd aan het ondernemersduo. Bovendien mocht Pareltje zichzelf van Geldwolfje eens goed in de slappe was steken en zou die financiering in de loop der jaren worden genormaliseerd.
Pareltje leefde een paar jaar goed en zorgde er keurig voor dat alle afspraken met Geldwolfje stipt werden nagekomen. In enig jaar werd Pareltje een beetje ziek en dat leidde tot een negatief jaarresultaat. Gelukkig was haar algehele conditie goed, dus lag herstel voor de hand. Bovendien kon Pareltje dankzij haar goede conditie de afspraken met Geldwolfje prima nakomen.
Hoe verschrikkelijk was derhalve de constatering van de accountant een jaar later, dat er wederom een negatief resultaat uit de boeken bleek. Dit had Pareltje niet verwacht! Zij had toch hard gewerkt en aan al haar verplichtingen, inclusief die van Geldwolfje, kunnen voldoen!
Gelet op de “zware financiering” (wie had die ook al weer verstrekt en hoeveel was daarvan inmiddels alweer afgebouwd?) en de twee verliesjaren op rij, besloot Geldwolfje de hulp in te roepen van een groepje aasgieren. De aasgieren mochten eten van Pareltje wat ze lekker vonden en zorgden ervoor dat ze niet kon ontsnappen. Om te voorkomen dat Pareltje zou worden verslonden door de aasgieren, moest zij zorgen dat de aasgieren extra te eten zouden krijgen en dat deed zij stipt. Ook moest Pareltje ieder kwartaal een rapportage aan Geldwofje overleggen, waaruit moest blijken dat er weer meer vet op de botten kwam van Pareltje (vrij naar “Hans en Grietje”). De accountant adviseerde Pareltje zich te laten bijstaan door een jager (iedere gelijkenis met (voormalige) bewindslieden met een financiële portefeuille berust, zoals een kundig lezer zal begrijpen, op louter toeval), die én wist wat goed was voor Pareltje én de wilde dieren goed genoeg kende om zaken niet onnodig te laten escaleren.
Bij het opstellen van de eerste kwartaalrapportage constateerde de jager een fout in jaarcijfers. Er was per abuis een waardering van onderhanden werken vergeten op te nemen. Na correctie zou het jaarresultaat over het afgelopen jaar helemaal niet negatief zijn geweest en dus berustte het toezicht van de aasgieren op een vergissing! Geldwolfje en de aasgieren wilden van geen vergissing weten. Jaarcijfers zijn jaarcijfers en daarin staat een verlies. De accountant kon het niet over zijn hart verkrijgen om de jaarrekening terug te trekken en een gecorrigeerd exemplaar uit te brengen. Dus schreef hij een briefje aan Geldwolfje en de aasgieren. Maar ja, jaarcijfers zijn jaarcijfers! En de aasgieren hadden inmiddels geproefd hoe zoet het bloed van Pareltje was en weigerden te vertrekken. Er was immers aanleiding genoeg om te blijven: de financiering was niet in lijn met de overeenkomst die ooit door Geldwolfje met het ondernemersduo was gesloten. Daar was geen speld tussen te krijgen, want die situatie was op voorhand bij het aangaan van de overeenkomst door alle partijen gecreëerd!
Inmiddels zijn er wederom twee jaren van voorspoed voor Pareltje verstreken, waarin Pareltje zich nog steeds van alle verplichtingen, ook de verzwaarde verplichtingen van Geldwolfje en de aasgieren, stipt heeft gekweten. Een derde jaar van voorspoed dient zich aan. Maar de aasgieren weigeren te vertrekken en Pareltje is bang dat de aasgieren haar zullen verslinden als zij met hen de strijd aanbindt. De jager heeft al een aantal malen zijn geweer gepoetst en schietoefeningen gehouden, maar Pareltje wil niet dat er bloed wordt vergoten.
Zo werkt Pareltje ook vandaag de dag nog hard om het extra eten van de aasgieren tijdig op te dienen. De jager heeft besloten druppelsgewijs digitaal gif toe te dienen aan de Geldwolfjes en aasgieren van deze wereld. En het ondernemersduo, Geldwolfje en de aasgieren? Zij leven gelukkig, maar hoe lang?
